تیتراسیون های اكسایش كاهش (یدومتری)

 تیتراسیون های اكسایش كاهش (یدومتری)

هدف: یدومتری یک روش حجم سنجی شیمی تجزیه است که در تیتراسیون از ید به عنوان شناساگر نقطه

پایانی استفاده میشود

تئوری:

روش شیمیایی وینکلر یا یدومتری :

یدومتری دقیق‌ترین و قابل اعتمادترین روش اندازه گیری  می‌باشد.‌ این روش یک روش تیتراسیونی است

که بر اساس خواص اکسیدکنندگی اکسیژن محلول انجام می‌گیرد.

با افزایش  به محلول قلیایی شده آب ، هیدروکسید منگنز با اکسیژن محلول آب ترکیب شده ، ایجاد  می‌کند.

با مصرف تمام اکسیژن موجود ، محلول اسیدی می‌شود. با افزودن یدور ،  در محیط اسیدی با یون یدور ،

وارد واکنش شده ، ید آزاد می‌کند.

مقدار ید آزاد شده توسط محلول تیوسولفات تعیین می‌شود و از روی مقدار تیوسولفات مصرفی ، مقدار

اکسیژن موجود در آب محاسبه می‌شود.

عناصر زیادی را می توان به روش یدمتری تعیین نمود. یکی از این عناصر، مس است. در این روش از

واکنش زیر جهت احیا و رسوب دادن مس استفاده می کنند.

حال مقدار ید آزاد شده توسط محلول تیوسولفات تعیین می‌شود و از روی مقدار تیوسولفات مصرفی (با

استفاده از روابط استوکیومتری) ، به مقدار واکنش دهنده ی اولیه ی مورد نظر (در اینجا یون مس) دست

می یابند. واکنش ید با تیوسولفات به

وسیله ی معادله ی زیر داده شده است:

نقطه ی پایانی تیتراسیون به سادگی توسط محلول نشاسته مشخص می شود. لحظه ی مناسب برای اضافه

کردن شناساگر وقتی است که رنگ محلول از قهوه ای به زرد کمرنگ تغییر می کند. پایان تیتراسیون

هنگامی است که محلول بیرنگ می شود.

یون یدید یک عامل کاهنده ی نسبتاً موثری است که به طور وسیعی برای تجزیه ی اکسنده ها به کار می

رود.

به طور کلی به واکنش هایی که در آن ید اکسید می گردد، یعنی ید از محلول یدیدها آزاد می گردد یدومتری

گویند. روشهای زیادی بر اساس خواص کاهندگی یون یدید استوارند. ید که محصول واکنش است، معمولاً

با محلول استاندارد تیوسولفات تیتر می شود.

عناصر زیادی را می توان به روش یدمتری تعیین نمود. یکی از این عناصر، مس است. در این روش از

واکنش زیر جهت احیا و رسوب دادن مس استفاده می کنند.

‌ این روش یک روش تیتراسیونی است که بر اساس خواص اکسیدکنندگی اکسیژن محلول انجام می‌گیرد. با

افزایش به محلول قلیایی شده آب ، هیدروکسید منگنز با اکسیژن محلول آب ترکیب شده ، ایجاد می‌کند. با

مصرف تمام اکسیژن موجود ، محلول اسیدی می‌شود. با افزودن یدید ، در محیط اسیدی با یون یدید ، وارد

واکنش شده ، ید آزاد می‌کند. مقدار ید آزاد شده توسط محلول تیوسولفات تعیین می‌شود و از روی مقدار

تیوسولفات مصرفی (با استفاده از شناساگر نشاسته) ، مقدار اکسیژن موجود در آب محاسبه می‌شود.

روش کار :

·       مجهول را به حجم می رسانیم

·       مقدار مشخصی از آن بر می داریم ( 25 cc )

·        به آن اضافه می کنیم

·       محلول را صاف کرده و رسوب را با 5cc آب شستشو می دهیم

·       محلول را با تیوسولفات 0.1N تیتر می کنیم تا رنگ زرد کاهی نمایان شود

·       2ml چسب نشاسته 0.1% + 0.5gr KSCN را به آن اضافه می کنیم

·       تیتراسیون را تا تغییر رنگ مجدد ادامه می دهیم

شیمی ‌دارویی

شیمی ‌دارویی ، گستره‌ای از علوم دارویی است که‌ اصول شیمی ‌و محیط زیست شناسی را برای ایجاد واکنشی که می‌تواند منجر به مواد دارویی جدید شود، بکار می‌برد.

تعاریف اولیه ‌از شیمی ‌دارویی

شیمی ‌دارویی ، جنبه‌ای از علم شیمی ‌است که درباره کشف ، تکوین ، شناسایی و تغییر روش اثر ترکیبات

فعال زیستی در سطح مولکولی بحث می‌کند و تاثیر اصلی آن بر داروهاست، اما توجه یک شیمی‌دان

دارویی تنها منحصر به دارو نبوده و بطور عموم ، دیگر ترکیباتی که فعالیت زیستی دارند، باید مورد توجه

باشند. شیمی ‌دارویی ، علاوه بر این ، شامل جداسازی و تشخیص و سنتز ترکیباتی است که می‌توانند در

علوم پزشکی برای پیشگیری و بهبود و درمان بیماریها بکار روند.

سیر تاریخی شیمی ‌دارویی

آغاز درمان بیماریها با دارو ،‌ در قدمت خود محو شده ‌است. اولین داروها منشاء طبیعی داشته و عمدتا از

گیاهان استخراج می‌شدند و برای درمان بیماریهای عفونی بکار رفته‌اند. قرنها پیش از این ، چینی‌ها ،

هندی‌ها و اقوام نواحی مدیترانه ، با مصارف درمانی برخی گیاهان و مواد معدنی آشنا بوده‌اند. به عنوان

مثال ، برای درمان مالاریا از گیاه چه‌انگشان(Changshan) در چین استفاده می‌شد. اکنون ثابت شده ‌

است که ‌این گیاه ، حاوی آلکالوئیدهایی نظیر فبریفوگین است.

سرخپوستان برزیل ، اسهال و اسهال خونی را با ریشه‌های اپیکا که حاوی آستن است، درمان می‌کردند.

اینکاها از پوست درخت سین کونا ، برای درمان تب مالاریا استفاده می‌کردند. در سال 1823 ، کینین از

این گیاه ‌استخراج شد. بقراط در اواخر قرن پنجم قبل از میلاد استفاده ‌از نمکهای فلزی را توصیه کرد و

درمانهای طبی غرب را نزدیک به 2000 سال تحت نفوذ خود قرار داد.

تاریخ معرفی شیمی ‌دارویی به عنوان علم

اولین فارماکوپه در قرن 16 و قرنهای بعد منتشر شد. گنجینه عوامل دارویی سرشار از داروهای جدید با

منشاء گیاهی و معدنی معرفی شدند. در اواخر قرن 19 ، شیمی ‌دارویی با کشف "پل ارلیش" که ‌او را پدر

شیمی ‌درمانی جدید می‌نامند، در ارتباط با اینکه ترکیبات شیمیایی در برابر عوامل عفونی ویژه‌ای از خود

سمیت انتخابی نشان می‌دهند، دچار یک تحول شگرف شد.

در همین دوران ، "امیل فیشر" ، نظریه قفل و کلید را که یک تغییر منطقی برای مکانیسم عمل داروها

بود، ارائه داد. تحقیقات بعدی ارلیش و همکارانش ، منجر به کشف تعداد زیادی از عوامل شیمی ‌درمانی

جدید شد که ‌از آن میان ، آنتی بیوتیک‌ها و سولفامیدها ، از همه برجسته‌تر بودند.

جنبه‌های بنیادی داروها

سازمان بهداشت جهانی ، دارو را به عنوان « هر ماده‌ای که در فرایندهای دارویی بکار رفته و سبب کشف یا اصلاح فرایندهای فیزیولوژیک یا حالات بیماری در جهت بهبود مصرف کننده شود. » تعریف نموده ‌است و فراورده‌های دارویی را تحت عنوان « یک شکل دارویی که حاوی یک یا چند دارو همراه با مواد دیگری که در فرایند تولید به آن اضافه می‌شود. » معرفی می‌کند.

شکل داروها

بسیاری از داروها ، حاوی اسیدها و بازهای آلی می‌باشند. دلایل متعددی مبنی بر اینکه ‌این ترکیبات در داروسازی و پزشکی باید به فرم نمک مصرف شوند، عبارتند از :

• اصلاح خصوصیات فیزیکوشیمیایی ، مانند حلالیت ، پایداری و حساسیت به نور و اثر بر اعضاء مختلف
  
• بهبود نواحی زیستی از طریق اصلاح جذب ، افزایش قدرت و گسترش اثر
  
• کاهش سمیت

کاربرد داروها

داروها بر اساس مقاصد خاصی بکار می‌رود که عبارتند از :

1. تامین مواد مورد نیاز بدن ، مثل ویتامینها
   
2. پیشگیری از عفونتها ، مثل سرمهای درمانی و واکسنها
   
3. سمیت‌زدایی ، مانند پادزهرها
   
4. مهار موقتی یک عملکرد طبیعی ، مانند بیهوش کننده‌ها
   
5. تصحیح اعمالی که دچار اختلال شده‌اند و ... .

فعالیت زیستی داروها

عملکرد داروها در سه مرحله مشاهده می‌شود :

• تجویز دارو (فروپاشی شکل دارویی مصرف شده)
  
• سینتیک دارو (جذب ، توزیع ، متابولیسم و دفع دارو)
  
• نحوه ‌اثر دارو (پدیده‌های شیمیایی و بیو شیمیایی که باعث ایجاد تغییرات زیستی مورد نظر می‌شوند.)

دارو نماها

داروهایی هستند که ‌اثرات ویژه‌ای بر ارگانیسم دارند، اما درمان کننده بیماری خاصی نیستند. نمونه‌هایی از این داروها عبارتند از : مورفین (مسکن) ، کوکائین (بیهوش کننده) ، آتروپین (ضد تشنج) و ... . استفاده ‌از این داروها ممکن است به بهبودی یک بیماری عفونی میکروبی یا ویروسی کمک کند. اما دارو مستقیما روی ارگانیزم بیماری‌زا عمل نمی‌کند، در صورتی که در درداروهایی هستند که ‌اثرات ویژه‌ای بردارند، اما درمان کننده بیماری خاصی نیستند.

طبقه‌بندی داروها

داروها را بر اساس معیارهای گوناگون طبقه‌بندی می‌کنند که عبارتند از :

1. ساختمان شیمیایی
   
2. اثر فارماکولوژی
   
3. مصارف درمانی
   
4. ساختمان شیمیایی درمانی ، تشریحی
   
5. مکانیسم عمل در سطح سلول

نامگذاری داروها

هر دارو دارای سه یا چند نام می‌باشد که عبارتند از:

1. شماره رمز یا رمز انتخابی
   
2. نام شیمیایی
   
3. نام اختصاصی غیر علمی ‌(تجاری)
   
4. نام غیر اختصاصی ژنریک
   
5. نامهای مترادف
   

نام شیمیایی دارو ، نامی ‌است که بدون ابهام ، ساختمان شیمیایی دارو را توصیف و آن را دقیق و کامل معرفی کند و بر اساس قوانین نامگذاری ترکیبات شیمیایی نامگذاری می‌شود.

Vitamin B12

Vitamin B12

شايد پيچيده ترين ماده طبيعي كه تاكنون در آزمايشگاه توليد شده است ويتامين B12 باشد ( شكل 1).

درسال  1972 "رابرت ب. وودوارد" و "آلبرت اشنموزر" اعلام كردند كه اين ويتامين را بطور كامل

درآزمايشگاه تهيه كرده اند. اين موفقيت نتيجه همكاري 11ساله 100 شيميدان از 19 كشور جهان در

دانشگاهاي هاروارد و زوريخ بود. گر چه اين روش آزمايشگاهي هرگز منبع قابل  استفاده اي براي تأمين

ويتامين نبود، اما نقطه عطفي در تهيه مواد آلي به شمار مي آمد؛ چون در طي اين فعاليت علمي ،

واكنشها، روشها و نظريات جديد ابداع شدند.

اوره، كه نخستين ماده طبيعي بود كه در آزمايشگاه تهيه شد، ساختار بسيار ساده تري دارد( شكل 2). در 1828

"فريدريش وهلر" آن را تصادفاً در آزمايشگاهش در برلين تهيه كرد. در آن زمان اوره را به عنوان يكي

از انواع تركيبات آلي مي شناختند. "يان ياكوب برسيليوس" كه شيميدان سوئدي مشهوري بود، واژه

"آلي" (Organic) را در حوالي 1807 تعريف كرد. اين عنوان به هر ماده اي كه ارگانيسم هاي

(Organism) زنده – چه گياه و چه جانور- توليد كنند اطلاق مي شود؛ در مقابل آنها موادي هستند كه

منشا غير زنده و معدني دارند، و مواد غيرآلي يا معدني ناميده شدند. در اوايل سده نوزدهم ، همه مواد

شيميايي شناخته شده تا آن زمان را در يكي  از اين دو گروه ، طبقه بندي مي كردند. مواد معدني نظير

عناصر رايج فلزي و تركيبات آنها كه در سنگهاي معدني يافت مي شدند، بسيار ساده تر از مواد آلي، نظير

قند، نشاسته و چربي حيواني بودند. عقيده بر آن بود كه مواد آلي نوعي " نيروي حياتي " دارند كه از

گياهان يا جانوران به يكديگرمنتقل مي شود. در نظريه حيات گرايي اين فرض اوليه حاكم بود كه برخلاف

مواد معدني كه امكان تهيه آنها در آزمايشگاه وجود داشت، مواد آلي قابل تهيه درآزمايشگاه نبودند- دست

كم از مواد معدني نمي شد آنها را توليد كرد.

در سال 1828 وهلر به خوبي دانسته بود كه اوره نوعي ماده آلي است. در واقع وجود اوره  در ادرار

توجه خود وهلر را جلب كرده بود، و هنگامي كه وهلر دانشجوي پزشكي دردانشگاه هايد لبرگ بود

آزمايشهايي را در زمينه توليد آن در سگها و حتي خودش انجام داد. فريدريش وهلر، در سال 1800 در

روستاي اشرشايم در نزديكي فرانكفورت آلمان متولد شد. در فرانكفورت به دبيرستان رفت، اما در دوران

دانش آموزي نبوغ چنداني از خود نشان نداد. همان طور كه خودش بعداً اذعان كرد، قسمت عمده اي از

وقت خود را صرف انجام آزمايش در شيمي مي كرد، و فرصت كافي براي درس خواندن نداشت . در

منزلشان اتاقش را به آزمايشگاهي تبديل كرده بود، و از اجاق زغالي آشپزخانه براي گرم كردن سنگهاي

معدني و ديگر مواد شيميايي اش استفاده مي كرد.

ادامه نوشته

تهیه کمپلکس نیترو و نیتریتو پنتا آمین کبالت(III) کلراید

تهیه کمپلکس نیترو  و نیتریتو پنتا آمین کبالت(III) کلراید

یکی از انواع ایزومریزاسیون در کمپلکسها، ایزومریزاسیون ناشی از نحوه اتصال لیگاند می باشد که از

موارد شناخته شده آن نیترو و نیتریتو پنتاآمین کبالت (III) کلراید هستند.

در نوع نیترو اتصال بین کبالت و گروه NO₂ از طریق N و در نوع نیتریتو اتصال از طریق O می باشد.

رنگ کمپلکس نیترو زرد رنگ و رنگ کمپلکس نیتریتو قرمز می باشد.

فرم قرمز یعنی نیتریتو نا پایدار تر از نیترو می باشد و به آهستگی و در طول زمان و در اثر حرارت خیلی

سریع به فرم زرد یعنی نیترو تبدیل  می شود.

شرح آزمایش : مخلوطی از یک گرم کلرو پنتا آمین کبالت(III) کلراید  و 10 میلی لیتر آب مقطر و 2.5

میلی لیتر از آمونیاک 10 درصد را در بشری به حجم 100 سی سی ریخته و روی یک حمام بخار حرارت

می دهیم. تا همگی حل گردد.( باید محلول را مرتب تکان داده و روی محلول یک شیشه ساعت گذاشت)

محلول را صاف کرده و محلول زیر صافی را جدا نموده و سرد می کنیم و بوسیله اسید کلریدریک رقیق 2

مولار محیط را تا pH=4 اسیدی می کنیم.

آنگاه 1.25 گرم از بلور نیتریت سدیم را به آن اضافه می کنیم و در حمام بخار گرم به گرم کردن آن ادامه

می دهیم

تا اینکه رسوب قرمز رنگ کاملاً حل شود. محلول زرد قهوه ای را سرد کرده و در حالی که به هم می زنیم

به آرامی 12 میلی لیتر اسید کلریدریک غلیظ به آن اضافه می کنیم. سپس در حمام یخ سرد نموده و

کریستالهای  زرد قهوه ای را صاف نموده و صافی را با HCl  1:1 شسته و آنگاه با الکل تا آزاد شدن

کامل اسید آن را می شوییم و در هوا خشک می کنیم.

مخلوطی از یک 0.5 کلرو پنتا آمین کبالت(III) کلراید  و 7.5 میلی لیتر آب مقطر و   1.25میلی لیتر از

آمونیاک 10 درصد را در بشری به حجم 100 سی سی ریخته و روی   یک حمام بخار حرارت می دهیم.

 محلول را صاف کرده و محلول زیر صافی را جدا نموده و سرد می کنیم و بوسیله اسید کلریدریک رقیق 2

مولار محیط را تا pH=7 می رسانیم.

آنگاه 1.25 گرم از بلور نیتریت سدیم را به آن اضافه می کنیم و پس از حل شدن آن 0.5 میلی لیتر اسید

کلریدریک 1:1 به آن اضافه می کنیم و پس از سرد کردن محلول رسوب حاصله را صاف کرده و باآب

سرد و الکل می شوییم.

نقش الکل که در اواخر واکنش اضافه می شود چیست؟

خلوص ماده را بالا می برد

قدرت حلالیت زیاد برای ناخالصی ها

ثابت دی الکتریک را بالا می برد

اضافه کردن NH₃ زیادی چه دلیلی دارد؟

زیاد ریختن آمونیاک به دلیل این است که NH₃ در محیط با چیزی جایگزین نشود.

تهیه کمپلکس کلرو پنتا آمین کبالت(III) کلراید

تهیه کمپلکس کلرو پنتا آمین کبالت(III) کلراید

شرح آزمایش :  3 گرم کربوناتو تترا آمین کبالت(III) نیترات تهیه شده در

آزمایش

قبل را در 30 میلی لیتر آب حل کرده و تا خرج شدن گاز دی اکسید کربن از

محلول غلیظ HCl  به آن اضافه می کنیم. آنگاه محلول را با آمونیاک غلیظ

خنثی و در حدود 3 میلی لیتر بیشتر از مقدار لازم آمونیاک به آن اضافه می

کنیم .

حاصل را برای 20 دقیقه گرم می کنیم ( مواظب باشید محلول نجوشد ) در

این مرحله کمپلکس مورد نظر تشکیل می شود و حال محلول را کمی

سرد کرده و 45 میلی لیتر اسید کلریدریک غلیظ به آن اضافه می کنیم . آن

را مجدداً 20 -30 دقیقه حرارت داده و تغییر رنگ محلول را مشاهده می

کنیم. با سرد کردن محلول در دمای اتاق بلورهای قرمز ارغوانی تشکیل

می شوند. بلورها را با مقداری آب مقطر یخی شستشو داده و با استفاده

از پمپ تخلیه و قیف بوخنر صاف می کنیم و سپس با چند میلی لیتر اتانول

می شوییم و در داخل آون 120 درجه سانتی گرادی برای خارج ساختن

حلال مواد حاصل را خشک می کنیم.

Co(NH₃)₄CO₃]⁺ + 2HCl → [Co(NH₃)₄(OH₂)Cl]⁺² +CO₂ + Cl^-             

[Co(NH₃)₄(OH₂)Cl]⁺² + NH₃ → [Co(NH₃)₅(OH₂)]³⁺ + Cl^-            

[Co(NH₃)₅(OH₂)]³⁺ 3HCl → [Co(NH₃)₅Cl]Cl₂ + H₂O + 3H

Co(NH₃)₅(OH₂)]³⁺ 3HCl → [Co(NH₃)₅Cl]Cl₂ + H₂O + 3H

تهیه کمپلکس کربوناتو تترا آمین کبالت(III) نیترات

تهیه کمپلکس کربوناتو تترا آمین کبالت(III) نیترات

شرح آزمایش: 6.7 گرم کربنات آمونیوم را در 20 میلی لیتر آب مقطر حل کرده و به

آن 20 میلی لیتر محلول آمونیاک غلیظ افزوده و حاصل را در حالی که هم می زنیم

در محلولی از 5 گرم کبالت (II) نیترات در 15 میلی لیتر آب خالی می کنیم.

آنگاه 3 میلی لیتر آب اکسیژنه 30 درصد را به آرامی  به آن بیفزایید و محلول بدست

آمده را در یک بشر ریخته و در داخل هود روی شعله گاز 30 – 35  میلی لیتر تغلیظ

می کنیم ( مواظب باشید که محلول نجوشد ) ضمن تبخیر 1.5 گرم آمونیوم کربنات

را به آن اضافه می کنیم و حاصل را صاف می کنیم و محلول داغ صاف شده را در

حمام آب یخ سرد می کنیم تا  بلورهای قرمز کمپلکس تشکیل گردد. بلورها را به

کمک صافی صاف  می کنیم و آنها را با چند میلی لیتر آب و سپس اتانول شستشو

می دهیم.

CO₃(NH₄)₂ + Co(NO₃)₂ + NH₃ + H₂O₂ → [Co(NH₃)₄CO₃]NO₃ + NH₄OH + H₂O

میلاد امام رضا (ع)

  میلاد امام رضا (ع) بر ملت شریف ایران وهمه حقیقت جویان مبارک باد

 
   

کمپلکسها

کمپلکسها

در شیمی معدنی ترکیباتی وجود دارند که در آن اتم مرکزی حداقل با یک پیوند داتیو با

گروه اتمهای اطراف خود (لیگندها) ارتباط برقرار می‌کند. در‌ این ترکیبات اتم مرکزی

گیرنده جفت الکترون می‌باشد، چنین ترکیباتی را کمپلکس یا ترکیبات کئوردیناسیونی

می‌نامند. اتم مرکزی در این ترکیبات معمولاً دارای یک حفره الکترونی می‌باشد که می‌تواند

الکترونهای جفت نشده لیگند را بگیرد و یک پیوند کووالانسی-کئوردیناسیونی ، (داتیو)

تشکیل دهد.

کمپلکسهایی که در آنها انتقال الکترون می‌تواند در تشکیل پیوند نقش بسزایی داشته باشد

کمپلکسهای دهنده - گیرنده می‌نامند. اکثر عناصر جدول تناوبی اعم از فلزات گروه اصلی ،

فلزات گروه واسطه و غیر فلزات می‌توانند کمپلکس تشکیل دهند.

تاریخچه کمپلکس:

تا سال 1913 ساختمان کمپلکسها مشخص نشده بود اما در این سال آلفرد ورنر پدر شیمی

کوئوردیناسیونی نظر خود را در مورد ساختمان کمپلکسها اعلام کرد و این در حالی بود که

هنوز ساختمان الکترونی اتم مشخص نشده بود. قبل از ورنر دانشمندی به نام یورگنسون

برای برخی از کمپلکسها ساختارهایی تعیین کرده بود که با اعلام نظریه ورنر اشتباه بودن

این ساختارها مشخص شد.

ورنر به دلیل مطالعاتی که روی کمپلکسهای هشت وجهی ، مسطح مربعی و چهار وجهی

انجام داد و بنیانگذار شیمی کوئوردیناسیون شد، جایزه نوبل شیمی را در سال 1913

دریافت کرد.

نظریه ورنر:

هر اتم دارای دو ظرفیت می‌باشد. ظرفیت اصلی و ظرفیت والانس فرعی ، بنابراین

لزومی ندارد که فقط به اندازه ظرفیت اصلی یک اتم ، اتمهای دیگر به آن وصل شود بلکه

بعد از پر شدن ظرفیت اصلی که فضای کئوردیناسیونی داخلی را تشکیل می‌دهد. اتمها

می‌توانند به ظرفیت فرعی یا فضای کئوردیناسیون خارجی که نشانگر عدد اکسیداسیون اتم

مرکزی است، وارد شوند.

تا قبل از اینکه ورنر این نظریه را اعلام کند دانشمندان در تعیین ساختمان ترکیباتی مانند

اختلاف نظر داشتند. این ترکیب یک ترکیب یونی است و کلرها در آب به راحتی یونیزه

می‌شود. اما ها به آسانی جدا نمی‌شوند مگر اینکه ترکیب در اسید قوی جوشانده شود.

یورگنسون اولین ساختمان را بر این ترکیب به صورت زیر پیشنهاد کرد.

اما ورنر این ترکیب را یک یک ساختمان هشت وجهی پیشنهاد کرد که اتم کبالت در مرکز

و ها با شش پیوند هم اندازه در اطراف و یونهای کلر هم در فضای کئوردیناسیون خارجی

حضور داشتند.

لیگند :

دسته‌ای از اتمها که باهم هستند و یکی از اتمها می‌تواند جفت الکترونش را در اختیار اتم

دیگر قرار دهد. لیگند ممکن است یک ترکیب خنثی یا یک آنیون باشد.

ادامه نوشته

سولفات آلومینیوم

سولفات آلومینیوم

·         سولفات آلومینیوم Al₂(SO₄)₃, n H₂O : که نام تجاری‌اش آلوم یا زاج سفید می‌باشد. با اضافه کردن به آب یا بی‌کربنات‌ کلسیم و آب واکنش داده ، هیدروکسید‌ آلومینیوم ایجاد می‌کند که هیدروکسید آلومینیوم مرکزی برای تجمع مواد کلوئیدی ، بدون بار شده ، لخته‌های درشت‌تر ایجاد می‌کند. در صورت ناکافی بودن قلیائیت محیط برای ایجاد هیدروکسید آلومینیم ، از آب آهک و کربنات سدیم استفاده می‌شود. چون ⁺H مانع تشکیل هیدروکسید آلومینیوم می‌شود. عیب مهم استفاده از زاج ، ایجاد سختی کلسیم و CO₂ (عامل خورندگی) می‌باشد.

·         آلومینات سدیم Na₃AlO₃ : این ترکیب هم در اثر واکنش با بی‌کربنات ‌کلسیم ایجاد هیدروکسید آلومینیوم می‌کند. به علت خاصیت قلیایی ، احتیاج به مصرف باز اضافی ندارد

کمپلکس ایزومری سیس-ترانس

کمپلکس ایزومری سیس-ترانس

در ترکيبات يوني که هم کاتيون و هم آنيون آنها کمپلکس مشاهده مي‌شود و تفاوت آنها در توزيع ليگاندها اطراف اتمهاي مرکزي است. اين دو ايزومر در اثر تعويض ليگاندها اتم مرکزي بوجود مي‌آيد.

Cu(NH3)4 PtCl4 ↔ Pt(NH3)4 CuCl4 ↔ Pt(NH3)3Cl Cu(NH3)Cl3

در تحقيق حاضر با استفاده از روش محاسباتي كوانتم مكانيكي MOPAC (PM3AM1,MNDO) پارامترهاي ساختاري از قبيل طول پيوند، زاويه پيوند، زاويه دي هدرال، ممان دوقطبي و انرژي پايداري ايزومرهاي سيس و ترانس مشتقات دي‌آزوبنزن‌ها محاسبه و نتايج به دست آمده از سه روش از جنبه‌هاي مختلف مورد بررسي قرار گرفته است . در پايان مكانيسم ايزومريزاسيون سيس -ترانس در مشتقات مختلف دي‌آزوبنزن و جنبه‌هاي مختلف صورت‌بندي حالت‌هاي گذار با استفاده از هاميلتون PM3AM1,MNDO مورد بررسي قرار گرفته است . نتايج محاسبات MNDO و PM3 نشان مي‌دهد ايزومر ترانس پايدارتر از ايزومر سيس بوده و با نتايج تجربي كاملا" سازگار است . اما، روش AM1، ايزومر سيس را پايدارتر نشان مي‌دهد

 ترکیبات وقتی ایزومرهای فضایی یکدیگرند که در فضای  

کوئوردیناسیون خود لیگاندها یا

گروههای یکسان داشته باشند ولی نحوه آرایش آنهادر      

فضامتفاوت باشد. یک نوع این

هندسی ، یا ایزومری سیس- ترانس ، است.

ادامه نوشته

دانستنیهایی از کروم و محصولات کروم

دانستنیهایی از کروم و محصولات کروم

رسوب زرد رنگ، کرومات فقط از محلول های غلیظ استرانسیوم حاصل می شود .این رسوب بر خلاف کرومات با ریم در اسید استیک غلیظ به خوبی حل می شود.

Sr²⁺+CrO₄^2-→SrCrO₄↓

رسوب زرد کم رنگ ، کرومات باریم می دهد که در اسید های معدنی محلول است.

Ba²⁺+CrO₄^2-→BaCrO₄

رسوب سفید رنگ،می دهد که در اسید های معدنی غیر از اسید سولفوریک و اسید استیک حل می شود.

Ba²⁺+Co^2-₃→BaCo₃↓

BaCo₃+H⁺→Ba²⁺+Co₂+H₂o

پیدایش

کروم به شکل سنگ معدن کرومیت (H₂CrO₄) استخراج می‌شود. این عنصر را به صورت تجاری با حرارت دادن این سنگ معدن در حضور آلومینیوم یا سیلیسیوم تهیه می‌شود. تقریبا" نیمی از سنگ معدن کرومیت جهان در افریقای جنوبی تولید می‌شود. البته قزاقستان، هند و ترکیه نیز از تولید کنندگان عمده آن هستند.

ادامه نوشته

عکس

عکس